مربیان بزرگ

مربیان بزرگ

مربیگری یکی از بزرگترین و جذاب ترین دوره هاست . در واقع مربیان بزرگ این امر نه به عنوان یک شغل بلکه به عنوان یک عشق ازش یاد می کنند.اکثر ما نیز این امر را تجربه کرده ایم .آموزش و ایجاد انگیزه و… که یک مربی در حق شاگردانش ایجاد می کند . حال یک مربی بزرگ چه ویژگی دارد و چه معیار هایی برایش هست که تبدیل به یک مربی بزرگ می شود.با ما همراه باشید…مربیگری به مثابه جاذبه است،جاذبه ای که هرچیزی را به سمت خود می کشد، شما می دانید که آنجاست، می دانید که وجود دارد، اما چگونه تعریفش می کنید؟! مربیان بزرگ بسیاری ظاهر می شوند. به یک مفهوم، مربیگری قدرتمند و توانمندانه مسئله ای درونی است و به مفهومی دیگر، ویژگی هائی مشخص وجود دارند که از دید اکثریت، معرف رهبری کیفی اند. رهبری، فرآیند نفوذ بر اعضاء گروه، در راستای ایجاد سخت کوشی و تعهد در آنان، برای دستیابی به اهداف تیمی است. مربیان هم می توانند وظیفه ـ محور باشند و هم شخص ـ محور، اما مربیان ورزشی بیشتر به مقوله وظیفه محوری اتکا می نمایند.مربیان می بایست ویژگی هائی را که می کوشند به تیم شان تزریق کنند، در اختیار داشته باشند. برای نمونه اگر شما از اعضاء تیم می خواهید که متکی به نفس، خوددار و منظم باشند، در وهله نخست باید همه این ویژگی ها را خود دارا باشید. یکی از نیرومندترین ابزارهائی که شما می توانید از آن بهره بگیرید، داشتن الگو است. شما بسان یک نمونه تأثیرگذار برای بازیکنان خود هستید و هر آنچه انجام دهید دیده خواهد شد. وینس لمبوردی می گوید: رهبران ساخته می شوند، به دنیا نمی آیند. آنها دقیقاً مانند هر چیز دیگری که در این کشور با سخت کوشی پدید می آید، ساخته می شوند.مربیان بزرگ اغلب درمیدان مسابقه، پژوهشگر و باهوش هستند. آنها مانند همه پژوهشگران بزرگ ادعای همه فن حریف بودن نمی کنند. آنها حس می کنند همیشه چیزی برای یادگیری هست و راغبند که اشتباهات را بپذیرند. مربیان برجسته برپایه واقعیات تصمیم می گیرند و برای انجام تکالیف پیچیده، احساس و شفافیت مشترک را به کمک می طلبند.حتی هنگامی که فشار بیش از اندازه است، آنان باید راهکار مناسب را برای موقعیت مناسب برگزینند. این مربیان دارای افکاری سازمان یافته اند، به جزئیات دقت می کنند و به خاطر آمادگی کلی شان، به ندرت غافلگیر می شوند. دانش گسترده به ایشان این اجازه را می دهد که آموزنده و محرکی بزرگ باشند. از این گذشته آنها به اندازه کافی باهوشند که بدانند بارها ناچار خواهند بود به خاطر شرایط ناپایدار، آنچه را که با دقت برنامه ریزی کرده اند، تغییر دهند. پس انعطاف پذیری وداشتن ذهنی باز، اهمیتی سرنوشت ساز در مربیگری دارد. مربیان موفق نه تنها عمیقاً خودجوش و ذاتاً پرشور هستند، بلکه همین اشتیاق را در روابطشان پرورش می دهند.چارکز شواب می گوید: من توانائی خود برای ایجاد اشتیاق میان افراد را بزرگترین موهبتی می دانم که دارم. بهترین راه ارتقاء چیزهائی که در انسان وجود دارد، قدردانی و تشویق است. این مربیان دارای انرژی فراوان بوده، هیجانی برای انجام وظیفه پدید می آورند و برای اعمال مثبت، نقش شتاب دهنده را بازی می کنند.یک مربی باید محرکی خوب و دارای نیروئی مشوق در گفتار خود باشد تا به ورزشکاران القا کند که تنها در صورت سخت کوشی دستمزد خود را خواهند گرفت و اینکه انجام عالی هر کار، امری ارزشمند است. مربی نمی تواند فرض کند که منشأ انگیزش را می شناسد. حتی بازیکنانی که پیوسته تحریک می شوند می توانند از ناحیه ای غیر از مربی برانگیخته شوند. آنها هم باید در جایگاه مردم عادی و هم در موقعیت بازیکن تشویق شوند.از مشخصات مربیان بزرگ، اعتمادبه نفس، جسارت و احترام است. مربیان بزرگ به صورت حساب شده ای خطرپذیرند. نوآورند و به تصمیم خود اطمینان کامل دارند. ایشان درک کرده اند که ترسو بودن، آنها را به سرمنزل مقصود نخواهد رسانید. این اعتمادبه نفس و جسارت معمولاً به اعضاء تیم منتقل خواهد شد.هدف، پیشرفت تیم جهت دستیابی و بهره گیری کامل از توان بالقوه است. مربی در کنار بازیکنان باید اهداف دست یافتنی و خواسته شده تیم را مشخص کند. اگر بازیکنان به رسالت و اهداف تیم بی علاقه باشند، مربی توانمند، مقوله ای دست نیافتنی می شود. مربیان می بایست حس تفاهمی قوی را که متضمن اعتماد و اطمینان دو جانبه است، گسترش دهند. مربی خوب به معنی انگیزش افراد جهت اعتلاء به والاترین سطوح وجودی شان از راه دادن فرصت به آنها است نه محدود ساختن ایشان. یک مربی بر تیم فرمان نمی راند، بلکه هدایتش می کند. او مسیر را تدوین می کند، جهت می دهد و فضای اجتماعی و روان شناسانه را توسعه می بخشد. مربی خواه مربی یا بازیکنی با سمت یک کاپیتان، می بایست پاره ای مسئولیت ها را به گروه بدهد و جسارت دادن استقلال به دیگران را داشته باشد. در غیر این صورت اعضا احساس خواهند کرد که اعتمادی به آنان نیست که بتوانند از پس خود برآیند در نتیجه بی تفاوت خواهند شد. در این میان می بایست تعادل حفظ شود و مربی پاره ای مسئولیت ها را برعهده اعضاء گروه بگذارد.

«
»

بدون نظر (اولین نظر را وارد کنید)