محبت و مهربانی

محبت و مهربانی

محبت و مهربانی کردن امری است که انسان را بسوی خود می کشاند. در واقع تقسیم محبت بی تمام فرزندان و یا اعضا یک امری که باید مد نظر باشد. در غیر این صورت است که این محبت به مثابه ی یک شمشیر دو لبه قرار می گیرد.پس باید در خرج کردن محبت نسبت به دیگران یا فرزندان دقت لازم رو داشت.در این جا داستان ای رو نقل می کنیم ف با ما همراه باشید:
فرزند کوچک یکی از دوستان بیمار بود و طبعا به محبت بیشتری نیاز داشت ولی پدر برادر بزرگ تر را به صورت خدمت کاری برای او در آورده بود. چیزی نگدشت که پسر بزرگ گرفتار بیماری روانی نا شناخته ای شد به آن دوست گفتم فکر نمی کنی سرچشمه اش عدم عدالت در اظهار محبت بوده باشد؟ او که این سخن را باور نمی کرد به طبیب روانی ماهری مراجعه کرد. طبیب به او گفت: فرزند شما بیماری خاصی ندارد سرچشمه ی بیماری اش همین است که گرفتار کمبود محبت شده و شخصیتش ضربه دید در حالی که برادر کوچک تر این همه محبت دیده است.
و لذا در احادیث اسلامى مى ‏خوانیم: روزى امام باقر علیه السلام فرمود: من گاهى نسبت به بعضى از فرزندانم اظهار محبت مى‏ کنم و او را بر زانوى خود مى ‏نشانم و قلم گوسفند را به او مى ‏دهم و شکر در دهانش مى‏ گذارم، در حالى که مى‏ دانم حق با دیگرى است، ولى این کار را به خاطر این مى ‏کنم تا بر ضد سایر فرزندانم تحریک نشود و آن چنان که برادران یوسف به یوسف کردند، نکند.
اثر محبت را در این جا می توان مشاهده کرد . از محبت خارها گل می شود این ضرب المثل ها را بار ها شنیده اید. محبت،انسان عبد مهربانی واحسان هست وجاذبه ای که احسان دارد هیچ ابزاری شاید نداشته باشد

«
»

بدون نظر (اولین نظر را وارد کنید)