محاسبه اشتباه در مورد کشور کره شمالی مساوی است با جنگی ویرانگر.

محاسبه اشتباه در مورد کشور کره شمالی مساوی است با جنگی ویرانگر.

روزنامه آمریکایی در تفسیری به قلم ‘ جابی واریک’ افزود: روزی که کشور کره شمالی اولین آزمایش اتمی خود را در سال ۲۰۰۶ انجام داد، مشاوران ‘جرج بوش’ رئیس جمهوری وقت آمریکا بلافاصله با پایتخت های متحدان این کشور، که از این موفقیت پیونگ یانگ به وحشت افتاده بودند، تماس گرفتند و به آنها اطمینان خاطر دادند که نترسند.این آزمایش تقریبا شکست خورد و کل ماجرا فقط یک هیاهو برای هیچ بود. در واقع تنها هدف از این نمایش زور بازو، فقط جلب توجه بود آن هم توسط رژیمی که نه یک کلاهک اتمی داشت و نه یک سیستم موشکی مناسب تا چنین کلاهکی را بر روی آن سوار کند. وانگهی کره شمالی اصلا اجازه نداشت چنین سیستم هایی داشته باشد.
اما دولت وقت آمریکا آنقدر در برخورد با این اتفاق دست پاچه شده بود که ‘شون مک کورماک’ سخنگوی وقت وزارت امور خارجه وقت آن حین گفت ‘جامعه بین الملل می خواهد وارد عمل شود’.
حالا بیش از یک دهه از آن ماجرا می گذرد، اما امروز آمریکا دیگر حقیقتا خاطرش از بابت کره شمالی آسوده نیست .
هفته گذشته ‘پیونگ یانگ’ چهار موشک میان برد را به ‘دریای ژاپن’ پرتاب کرد. مطمئنا این بار آمریکا هرگز نظرش این نیست که کره شمالی در زمینه آزمایش هسته ای یک غیر حرفه ای است و می خواهد جلب توجه کند. بلکه بر عکس این آزمایشهای موشکی کره شمالی تصدیق می کند که خطر روز به روز دارد جدیتر می شود و می طلبد، هر چه سریعتر راه حلی برای آن جست.

کره شمالی در طول یک سال گذشته پیشرفت بی نظیری در برنامه هسته ای و موشکیش داشته و بدیهی است که به تبع آن خطر بروز یک کشمکش میان آمریکا و این رژیم منزوی کمونیست هم بالا می گیرد.

زرادخانه کره شمالی روز به روز در حال پیشرفت است و متحدان کلیدی آمریکا را عمیقا به وحشت انداخته و آنها را عصبانی کرده است.
اگر اتفاقی بیفتد، کوچکترین خطایی منطقه را به ورطه یک جنگ ویرانگر سوق خواهد داد.
التهابات در حالی رو به اوج گرفتن است که اوضاع سیاسی منطقه و جهان بستر یک سری جوش و خروش های سیاسی است. در آمریکا دولتی روی کار آمده که هنوز امتحان پس نداده است. در کره جنوبی هم دولت درگیر یک بحران استیضاح است.
به نظر صاحب نظران امر امروز خطر بروز یک درگیری بسیار بیشتر از چند سال قبل است.

‘کیم جونگ اون’ رهبر کره شمالی مصمم است موشکهای دوربردش را به صف کند. این موشکها قادرند شهرهای آمریکا را در تیررس خود قرار دهند.

امیال پیونگ یانگ برای پیشرفت و تبدیل شدن به یک کشور مسلح به سلاح هسته ای موضوع تازه ای نیست. کره شمالی اولین رآکتور خود برای تولید پلوتونیوم را بیش از سه دهه قبل ساخت و در طول این سالیان دراز نبوغ و مهارتهایش را برای توسعه کمی و کیفی برد موشکهایش و قدرتش در ساختن و انبار کردن موشکهای میان برد و کوتاه برد را به منصه ظهور رساند. همه این موشکها به شیوه موشکهای دوران شوروی سابق طراحی شده اند.

البته پیش از این کره شمالی سعی می کرد خلاقیت و نوآوری هایش در این زمینه را با درخواستهایی که از آن می شد انطباق دهد.
از کره شمالی خواسته می شد تضمین های امنیتی را رعایت کند و به جامعه بین الملل و قوانین بین الملل احترام قائل باشد.

کره شمای رژیمی است که هیچ دوستی ندارد و به تمام همسایگانش که کشورهایی دمکراتیکند ظنین است که در فکر براندازی رژیم پیونگ یانگ هستند.
بعد از انجام اولین آزمایش اتمی درسال ۲۰۰۶ ‘کیم جونگ ایل’ رهبر وقت کره شمالی تهدید کرد که اگر واشنگتن حاضر به گفت وگوهای چهره به چهره نشود، موشکهای هسته ایش را شلیک خواهد کرد.
اما سازمان ملل هم در مقابل این جاه طلبی های کره شمالی بیکار ننشست و سخت ترین تحریمهایش را علیه پیونگ یانگ اعمال کرد، به این امید که دسترسی آن را به فناوری و سیل پول های خارجی قطع کند.

اما به رغم همه تلاشهای بازدارنده اعم از ایجاد موانع تجاری، انزوای دیپلماتیک، تهدید و خرابکاری های گاه و بیگاه، برنامه تسلیحاتی این رژیم چون گذشته به قوت خود جریان دارد و سیر صعودی را طی می کند و توسط دیکتاتورهایی که هیچ بدشان نمی آید مردمشان را قربانی جاه طلبی های نظامیشان کنند، تشویق هم می شود.

پنجمین و آخرین آزمایش موشکی پیونگ یانگ نهم سپتامبر (۱۹ شهریور) در ۶۸مین سالگرد بنیانگذاری کشور کره شمالی انجام گرفت. دستگاههای لرزه نگاری شدت و عمق این انفجار را، که در اعماق زمین انجام گرفت، ثبت کردند و این انفجار زیرزمینی را ‘استثنایی’ خواندند .
قدرت انفجار این بمب ۳۰ کیلوتنی دو برابر قدرت انفجار بمب اتمی ‘پسرک’ بود که در سال ۱۹۴۵ بر شهر ‘هیروشیما’ی ژاپن فرو افتاد.
قدرت این انفجار از همه انفجارهای هسته ای قبلی کره شمالی به مراتب بیشتر بود.

از همه نگران کننده تر این است که کره شمالی مارس گذشته یک بمب فشرده جدید را به نمایش گذاشت که آنقدر کوچک است که براحتی می تواند بر روی دماغه مخروطی شکل موشکهایی که کاملا ماهرانه ساخته شده اند، نصب شود.

‘رابرت لیتواک’ کارشناس سلاحهای کشتار جمعی و مدیر مطالعات امنیتی در ‘مرکز دانشمندان پژوهشگران بین المللی وودرو ویلسون’ در این زمینه معتقد است که کره شمالی در آستانه یک انفجار هسته ای قرار دارد. گمان می رود این کشور هم اکنون ۲۰ بمب هسته ای داشته باشد و ضمن آن به اندازه کافی پلوتونیوم و اورانیوم غنی شده هم دارد تا با آن دهها بمب هسته ای بسازد.

لیتواک در سخنانی در سمپوزیومی که چندی پیش در مورد کره شمالی تشکیل شد گفت ‘وقتی زرادخانه هسته ای کره شمالی را مشاهده کردم، برایم قابل باور نبود که کره شمالی دارد به نیمی از ابعاد زرادخانه هسته ای انگلیس نزدیک می شود’.
موشکهای کره شمالی هم بسیار پیشرفته شده است.

ارتش کره شمالی پارسال اولین موشک بالستیک دومرحله ای خود را که با سوخت جامد کار می کند، آزمایش کرد و نشان داد نسل موشکهایش که با سوخت مایع کار می کنند، پیشرفت کرده است. این موشکها براحتی می توانند جابجا و شلیک شوند.

کره شمالی در سال ۲۰۱۶ هم فیلمی از مهندسانش را پخش کرد که نشان می داد موتورهایی را آزمایش می کنند تا آنها را بر موشکهای پیشرفته کار بگذارند که بردی بین قاره ای دارند و می توانند شهرهایی را حتی در قلب خاک آمریکا هدف قرار بدهند.
و اما ‘ترامپ’ پیرامون این موضوع، قبل از آغاز به کار ریاست جمهوریش در پیامهای توییتری خود نوشته بود ‘نقشه کره شمالی برای ساخت موشکهای بالستیک بین قاره ای هرگز اتفاق نخواهد افتاد’.
یک ماه بعد کیم یکی از موشکهای جدیدش را که با سوخت جامد کار می کند، پرتاب کرد. این اتفاق همزمان بود با سفر ‘شینزو آبه’ نخست وزیر ژاپن به آمریکا.

هدف پرتاب چهار فروند موشک میان برد در هفته گذشته هم در حقیقت این بود که ثابت کند کره شمالی این توانایی را دارد که همزمان با پرتاب همزمان چندین فروند موشک پایگاههای نظامی آمریکا را در ژاپن هدف قرار دهد و هیچ بعید نیست چند فروند از این موشک ها به درون سپرهای ضد موشکی آمریکا هم نفوذ کند.

البته پیونگ یانگ در این آزمایشهای موشکی شکست هایی را هم تجربه کرده است .
بسیاری از صاحب نظران امر معتقدند که کیم هنوز سالیان درازی کار دارد تا بتواند یک موشک بالستیک بین قاره ای حقیقی (ICBM ) تولید کند تا بتواند به این زودی ها شهرهای داخل خاک آمریکا را هدف قرار دهد. او ضمن آن سالها باید کار کند تا به توانایی لازم برسد و بتواند یک کلاهک هسته ای را بر روی راکت هایش طراحی کند، البته این کشور هم اکنون قطعات اصلی موشکهایی را که به حمل کلاهک هسته ای قادر هستند، تولید کرده است.

چندین دهه است که آمریکا و متحدان آسیای شرقیش در فکر چاره برای مهار کردن پیشرفت تسلیحاتی کره شمالیند. این تلاشهای مستمر، از کار دیپلماتیک گرفته تا یک سری عملیاتهای سری و تا نصب سپرهای دفاعی ضد موشکی، در جریان است .
ابتکارهای دیپلماتیک متوقف شده است و کشورهای آمریکا، ژاپن و کره جنوبی به دنبال یافتن راههایی هستند تا مطمئن شوند موشکهای پیونگ یانگ روی زمین می ماند و یا اگر هم زمانی شلیک شود، قبل از آنکه رسیدن به مقصد ساقط می شوند. این تلاشها بعضا موفق هم بوده است.

سه سال پیش دولت ‘اوباما’، که از پیشرفت موشکی کره شمالی نگران شده بود، به وزارت دفاع آمریکا (پنتاگون) و آژانس های اطلاعاتی کشور دستور داد که کارهای سری سایبری و الکترونیکی برای خرابکاری در برنامه موشکی کره شمالی به انجام برسانند .
این عملیات سری در دولت اوباما آغاز شد و موفقیتهایی هم داشت و موجب شد تا برنامه موشکی کره شمالی پارسال با شکستهایی مواجه شود .
یک مقام آمریکایی بدون ذکر نام با بیان این مطلب شرح داده است ‘ما جلوی انتقال قطعات و مواد لازم برای برنامه موشکی کره شمالی را گرفتیم و مطمئن شدیم که کارهای این کشور طبق برنامه پیش نخواهد رفت’.
وی افزوده است ‘ما این امکان را داشتیم که روند برنامه موشکی کره را به تاخیر اندازیم و در بعضی موارد این تاخیر بسیار هم طولانی بود. این یک بازی موش و گربه بود’.

اما یک مقام مسئول دیگر آمریکایی نظری متفاوت دارد و می گوید که کار کردن در مورد کره شمالی مشکلات خاص خود را دارد، چون این کشور یک رژیم منزوی است و فاقد زیرساختهای دیجیتالی قوی است.

این مقام آمریکایی یادآور می شود که پاره ای از شکستهای اخیر کره شمالی در برنامه موشکیش به دلیل خطاهای خودش بوده نه خرابکاری ما.

اوباما هم به ترامپ گفته است که کره شمالی خطرناکترین تهدید اشاعه سلاحهای کشتار جمعی در دولت جدید آمریکاست.
ترامپ تاکنون سه نشست با کمیته های مربوطه در مجلس نمایندگان در خصوص مسئله کره شمالی تشکیل و دستور داده است موضوع توانمندی موشکی و هسته ای کره شمالی از تمامی ابعاد و زوایا از سیر تا پیاز مورد تحلیل قرار گیرد.
به گفته مسئولان ‘کاخ سفید’ ترامپ دارد تمامی گزینه های ممکن را بررسی می کند. این گزینه ها از یک ابتکار عمل جدید دیپلماتیک گرفته تا توانمندی پیشرفته نظامی متفاوت است. شاید بار دیگر سلاحهای هسته ای تاکتیکی به کره جنوبی تحویل داده شود. از اوائل دهه ۱۹۹۰ تاکنون این اتفاق نیفتاده است .
‘رکس تیلرسون’ وزیر امور خارجه آمریکا در این هفته عازم شرق آسیا و کشورهای چین، ژاپن و کره جنوبی خواهد شد تا راجع به این مسئله با همتایانش در این کشورها گفت وگو کند.

آمریکا هفته گذشته توپخانه ضد موشکی به کره جنوبی فرستاد و این کار او با مخالفت صریح پکن مواجه شد .
تمام ابتکار عمل هایی که تا حال در این عرصه به اجرا گذاشته شده، نتوانسته است جلوی اوج گرفتن تنش ها را در منطقه بگیرد. هر چقدر آزمایشهای موشکهای کره شمالی در سواحل شرقی این کشور بیشتر می شود، دو کشور ژاپن و کره جنوبی هم سرمایه گذاریهایشان را در زمینه سپر دفاع ضد موشکی فوق العاده دقیق و موشکهای مسلح متعارف خود توسعه می دهند. در صورتی که حمله ای موشکی اتفاق بیفتد؛ این موشکها سایتهای پرتاب موشکی کره شمالی را هدف قرار خواهند داد.
البته کره شمالی هم تهدیدهای مشابه خود را رو می کند.
هدف آزمایش موشکی اخیر این کشور ضرب شست نشان دادن به آمریکا بود تا ثابت کند پیونگ یانگ قدرت آن را دارد که پایگاههای آمریکا را در ژاپن هدف قرار دهد. در صورتی که جنگی درگیرد، نیروهای آمریکایی می توانند از این پایگاهها وارد خاک کره جنوبی شوند و به کمک آن آیند.
‘چا’ مشاور سابق دولت ‘بوش’ در این زمینه می گوید ‘در گذشته چنین جنگی در حقیقت یک خودکشی به حساب می آمد چون آمریکا هم در تلافی آن رژیم کره شمالی را از اصل و اساس نابود می کرد. به همین علت است که آنها می خواهند به خاک آمریکا دسترسی پیدا کنند و می توانند حتی ما را گروگان بگیرند. اما آیا ما واقعا می خواهیم لس آنجلس را با یکی از شهرهای کره شمالی مبادله کنیم؟’.
او ادامه می دهد ‘چنین حمله ای به خاک آمریکا هرگز در مخیله کره شمالی هم نمی گنجد. آمریکا هم امیدوار است بتواند با استقرار سیستم های ضد موشکی جلوی خطر موشکی کره شمالی را بگیرد’.
وی تصریح می کند ‘اما در کوتاه مدت روند تحولات اگر بر این منوال پیش برود، یک فاجعه ناگوار کوچک می تواند بسرعت تبدیل به یک جنگ تمام عیار شود’.
وی ادامه می دهد ‘در هر بحرانی همه در فکر آنند که یا از فرصت پیش آمده بنحو احسن استفاده کنند، یا آن را از دست بدهند. در بحران همه می خواهند نفر اول باشند. امروز مهمترین خطر محاسبه غلط است’.

«
»

بدون نظر (اولین نظر را وارد کنید)